تبلیغات
بهار سبز - پشت پنجره جامانده ام




بازدید : مرتبه
تاریخ : شنبه 6 آذر 1395



من ستاره چین دیروزم

مرا به یاد می آوری؟

که در بیکران شب ، ستاره می چیدم

هر شب ستاره ای

                            و

                               هر شب ترانه ای بود

من مات آسمان شب

                      چشمانم به خواب نمی رفت

پنجره ی اتاق باز

نسیم شب نوازشم می داد

چشمان بی خوابم ستاره می شمرد

من می خواستم

در آغوشش بگیرم

                       اما نمی شد

بغض کردم

اشکهایم ریخت روی گونه های کودکی

قهر کردم  پنجره را بستم

اما چشمانم پشت پنجره جا ماند

خواستم چشمانم را بردارم

پنجره را باز کردم

دوباره میخ کوب آسمان شدم

دستانم را بردم بالا

خیلی بالا

قدم نمی رسید

روی پنچه ایستادم

باز هم بالا بردم

                 بالا

از پرواز پرندگان بالاتر

از ابرها بالاتر

از آن برج ها بالاتر

من تا آسمان بردم

من تا آسمان بردمو ستاره چیدم

از شوق می لرزیدم

                        و

                          می لرزیدم از شوق

چسپاندم به قلبم

و قلبم درخشید

شب بعد هم ستاره چیدم

شبهای بعد هم ستاره چیدم

و چسپاندم به قلبم

قلبم آسمانی شده بود پر ستاره

گاه که دلم می گرفت

                             ابری می شد

گاه که گریه ام می گرفت

                             بارانی می شد

گاه که از غصه دردم می گرفت

                            طوفانی می شد

تا شبی که دیگر دستانم

به آسمان نرسید

                           به ستاره ها نرسید

دیگر به هیچ جا نرسید

 و من کودکی ام را در تاریخ گم کردم

و حال این منم

با قلبی پر از ستاره هایی

که یاد آور بلندای کودکیم هست





برچسب ها: ستاره، پشت پنجره، دستم به آسمان نمی رسد، شعر، دلسروده،
ارسال توسط ماریا
آرشیو مطالب
نظر سنجی
بهار سبز تا چه اندازه سبز است؟






صفحات جانبی
امکانات جانبی
blogskin
set as your home page